disconcertion
/ˌdɪs.kənˈsɜː.ʃən/noun
C2formalcommon/ˌdɪs.kənˈsɜː.ʃən/uncountable
A noun referring to a state of anxious embarrassment or mental confusion caused by an unexpected or unsettling situation.
ruСуществительное, обозначающее состояние тревожного замешательства или умственного смятения, вызванного неожиданной или тревожной ситуацией.esSustantivo que denota un estado de inquietud o confusión mental causado por una situación inesperada o alarmante.frNom désignant un état de trouble anxieux ou de confusion mentale provoqué par une situation inattendue ou déstabilisante.deZustand der Verwirrung, Bestürzung oder des inneren Durcheinanders, der durch eine unerwartete oder beunruhigende Situation ausgelöst wird.ptSubstantivo que designa um estado de confusão mental, perturbação ou embaraço causado por uma situação inesperada ou desconcertante.zh名词,指因意外或令人不安的情况而感到的困惑、不安或心神不宁。arاسم يدل على حالة من الارتباك القلق أو التشوش الذهني الناتج عن موقف مفاجئ أو مقلق.
- Anxious embarrassment C1 formal
A feeling of confusion, unease, or mild embarrassment caused by an unexpected or awkward situation.
- His sudden question caused a moment of disconcertion in the room.
- She felt a wave of disconcertion when she realized she had forgotten the speech.
- The unexpected compliment led to a brief disconcertion.
ruСмущениеesdesconciertofrembarras anxieuxdeVerwirrungptConstrangimentozh窘迫arارتباك
Synonyms: awkwardnesschagrinconfusiondiscomfitureembarrassmentflusterperturbationunease
Antonyms: assurancecalmnesscomposureconfidenceequanimitypoiseserenity