Vocab Bloom Hub

contumacious

/ˌkɒn.tjʊˈmeɪ.ʃəs/

1 entrée

adjective

C2formalcommonobsolète/ˌkɒn.tjʊˈmeɪ.ʃəs/

An archaic adjective describing someone who is stubbornly or willfully disobedient to authority.

ruУстаревшее прилагательное, описывающее человека, который упрямо или намеренно не подчиняется власти.esAdjetivo que describe a una persona que obstinada o deliberadamente desobedece a la autoridad o se resiste a ella, con un tono formal o literario.frAdjectif désignant une personne qui refuse obstinément ou volontairement d'obéir à l'autorité.deVeraltetes Adjektiv, das eine Person beschreibt, die hartnäckig oder absichtlich Autorität verweigert oder sich nicht unterordnet.ptAdjetivo usado para descrever alguém que teimosamente ou deliberadamente se recusa a obedecer à autoridade.zh一个正式或书面用语,形容人顽固地、故意地不服从权威或命令。arصفة تصف شخصًا يعاند ويتحدى السلطة أو الأمر عن قصد وعناد، ولا يرضخ بسهولة. تجمع بين العناد والتمرد والعصيان.

  1. Willfully disobedient C2 formal

    Stubbornly refusing to obey authority, especially in a legal or formal context.

    • The contumacious witness refused to answer the judge's questions.
    • His contumacious behavior in court led to a contempt charge.
    • The student was expelled for being contumacious towards the principal.

    ruУпорно непослушныйesContumaz (desobediente a la autoridad)frobstinément désobéissantdeWiderspenstig ungehorsamptDesobediente contumazzh顽固抗命arعاصٍ عنيد

    Synonymes: defiantinsubordinateintractableobstinaterebelliousrecalcitrantrefractoryunyielding

    Antonymes: compliantconformabledeferentialdociledutifulobedientsubmissivetractable

  • more contumacious comparative form
  • most contumacious superlative form