impudence
/ˈɪm.pjə.dəns/الترجمة: اسم يدل على سلوك أو كلام يتصف بعدم الاحترام أو الوقاحة أو الجرأة الوقحة.
علاقات الكلمة
noun
/ˈɪm.pjə.dəns/Существительное, обозначающее поведение или речь, которые являются неуважительными, грубыми или дерзко нахальными.
Sustantivo que denota un comportamiento o discurso que es irrespetuoso, grosero o descaradamente atrevido.
Nom désignant un comportement ou des paroles manquant de respect, effrontés, insolents ou grossièrement audacieux.
Substantiv, das ein unverschämtes, respektloses oder dreist freches Verhalten oder Reden bezeichnet.
Substantivo que designa comportamento ou fala desrespeitosa, atrevida ou descaradamente insolente.
名词,指不尊重、粗鲁或放肆无礼的言行举止。也可指厚颜无耻、胆大妄为的态度。
اسم يدل على سلوك أو كلام يتصف بعدم الاحترام أو الوقاحة أو الجرأة الوقحة.
A noun referring to behavior or speech that is disrespectful, rude, or boldly impertinent.
غير معدود
Rude or disrespectful behaviorB2formal
Behavior that is bold, rude, and shows a lack of respect for others.
Дерзость
Desvergüenza
Impertinence
Unverschämtheit
Impudência
无礼
وقاحة
- His impudence shocked everyone at the meeting.
- She had the impudence to interrupt the speaker.
- The student's impudence earned him a detention.
المرادفاتaudacityboldnesscheekdisrespecteffronteryimpertinenceinsolencenervepresumptionrudeness
الصيغ
- impudences plural form
- impudences' possessive plural form
- impudence's possessive singular form
Vocab Bloom Hub English dataset · 0.3.1
الشروط الموروثة
Vocabulary data from the Vocab Bloom Hub English dataset (CC BY 4.0), https://huggingface.co/datasets/Fristail27/vocab-bloom-hub-en
تُطبّق جميع التراخيص المذكورة
Generated by language models and not human-verified: definitions, examples, levels and translations may contain errors.